Японы эрдэмтэд Дэлхийн соронзон орон болон ионосферын хоорондох байгалийн резонансыг ашиглан харанхуй материйн ул мөрийг хайж байна.
Харанхуй материйг илрүүлэх судалгаа нь ихэвчлэн асар том хэмжээний төхөөрөмж бүтээж, гүний уурхайд байршуулах зэрэг өндөр өртөгтэй, нарийн төвөгтэй инженерийн шийдлүүдийг шаарддаг. Японы эрдэмтдийн баг үүнийг өөр өнцгөөс харж, Дэлхийн соронзон орон нь хүний гараар бүтээх боломжгүй хамгийн том соронз гэдгийг онцолжээ.
Тэдний судалгааны аргачлал нь Дэлхийн гадаргуу болон ионосферын хоорондох зайг байгалийн резонансын хөндий хэмээн үзэхэд суурилдаг. Энэхүү хөндий нь секундэд найман удаагийн давтамжтайгаар “цуурайтах” чадвартай бөгөөд хэрэв онолын таамаглал зөв бол харанхуй матери энэхүү хөндийд сулхан чимээ буюу дохио үлдээх ёстой аж.
Эрдэмтэд шинэ багаж төхөөрөмж бүтээхийн оронд Шотландын Дамфрисшир дэх нам гүм ажиглалтын төвд сүүлийн арван жилийн турш бүртгэгдсэн геомагнит хэмжилтийн өгөгдлүүдэд дүн шинжилгээ хийж эхэлжээ. Энэхүү арга нь харанхуй материйн шинж чанарыг илрүүлэхэд урьд өмнө хуримтлагдсан шинжлэх ухааны өгөгдлийг ашиглах боломжийг нээж байна.
Дэлгэрэнгүйг эх сурвалжаас харах
Эх сурвалжийг нээх ↓
Hunting for dark matter usually means building something enormous and burying it — a tank of liquid xenon in a mine, a magnet the size of a lorry, decades of engineering and a great deal of money. A team in Japan have just done it differently. They realised that the Earth’s own magnetic field is larger than any magnet we could ever construct, and that the gap between the ground and the ionosphere behaves as a natural resonating cavity, ringing at around eight cycles per second. If dark matter is what some theorists suspect, it should leave a faint hum in that cavity. So they went looking, not with a new instrument, but in ten years of geomagnetic readings already recorded at a quiet observatory in Dumfriesshire in Scotland.
