Токиогийн Метрополитен их сургуулийн эрдэмтэд хөөснөөс шингэн яагаад, ямар замаар урсаж алдагддаг болохыг тогтоож, шинжлэх ухааны салбарт удаан хугацаанд яригдсан маргаантай асуудлыг шийдвэрлэлээ. Энэхүү нээлт нь ахуйн хэрэглээнээс эхлээд үйлдвэрлэлийн салбарт ашиглагддаг зөөлөн материалуудын бүтцийг сайжруулахад чухал ач холбогдолтой юм.
Өмнө нь хөөсийг шингэн урсаж өнгөрдөг тогтмол суваг бүхий бүтэц гэж үздэг байсан нь тооцооллын алдаа гаргахад хүргэдэг байв. Харин Японы судлаачид хөөсийг тунгалаг хавтангийн завсар байрлуулж, босоо тэнхлэгт нарийвчлан ажигласнаар шингэн урсах явцад хөөсний бөмбөлгүүд өөрсдөө хөдөлгөөнд орж, дахин зохион байгуулагддаг болохыг тогтоожээ. Өөрөөр хэлбэл, хөөс нь шингэн урсах хөдөлгөөнгүй сав биш, харин өөрөө өөрийгөө өөрчилдөг динамик систем юм.
Судалгаагаар шингэн алдагдаж эхлэх өндөр нь хөөсөн дэх шингэний агууламжтай урвуу хамааралтай болох нь батлагдсан бөгөөд энэ нь ашигласан бодисын төрөл болон бөмбөлгийн хэмжээнээс хамаарахгүй байв. Эрдэмтэд энэхүү үйл явцыг хянах гол хүчин зүйл нь бөмбөлгүүдийг хөдөлгөхөд шаардагдах даралтын хэмжээ буюу “ургацын стресс” болохыг тодорхойлжээ. Тэдний боловсруулсан шинэ загвар нь хөөсний ямар өндөрт шингэн алдагдаж эхлэхийг маш нарийн таамаглаж чадаж байна.
Энэхүү шинэ ойлголт нь гоо сайхны бүтээгдэхүүн, хүнс, гал унтраах бодис зэрэг хөөсөрхөг бүтээгдэхүүнүүдийн тогтвортой байдлыг нэмэгдүүлэх, хадгалах хугацааг уртасгах шинэ боломжийг нээж байгаа юм. Шинжлэх ухааны “Soft Matter” сэтгүүлд нийтлэгдсэн уг бүтээл нь зөөлөн материалын динамик шинж чанарыг судлах шинэ хандлагыг бий болгож байна.
