Энэ жилийн хамгийн содон бөгөөд тайлбарлахад хамгийн төвөгтэй тоглоомоор “Titanium Court” тодорлоо. 8-бит дүрслэлийн хэв маягтай энэхүү инди (indie) бүтээл нь тоглогчийг дижитал драм болон орчин үеийн егөөдсөн инээдмийн элементүүд хосолсон туйлын хачирхалтай орчинд аваачдаг. Тоглоомын явцад та өөрийнхөө үйлдлийг ч бүрэн ойлгохгүй шидэт амьтадтай хамтран ажиллах шаардлагатай болох бөгөөд тэдгээр амьтад таны зорилгыг ухаж ойлгохгүй атлаа ямар нэгэн байдлаар туслахыг хичээж буй нь тоглоомыг улам ч сонирхолтой болгодог.
Хөгжүүлэгчдийн зүгээс “Titanium Court”-ын бүтэц, өгүүлэмжийг үгээр тайлбарлах оролдлого бүр үр дүнгүй болохыг анхааруулсан байна. Учир нь энэ бол зөвхөн логикоор бус, мэдрэмжээрээ дамжуулж туулах өвөрмөц туршлага юм. Энгийн нэгэн платформер эсвэл тааварт тоглоомын аль нь ч биш энэхүү бүтээл нь тоглогчдод өмнө нь мэдэрч байгаагүй шинэ төрлийн сорилт, хариулт нь үл олдох хачирхалтай асуултуудыг санал болгож байгаагаараа онцлогтой. Хэрэв та тогтсон хэв маягаас өөр, нууцлаг дижитал ертөнцөөр аялахыг хүсвэл энэ тоглоом таныг хэдэн цагаар ч хамаагүй “уях” болно.
Эх сурвалж: Инди тоглоом сонирхогчдын “The Weird Game Weekly” тойм.
Дэлгэрэнгүйг эх сурвалжаас харах
↓Эх сурвалжийг нээх ↓
The first rule of Titanium Court is that you can’t explain Titanium Court. Not because we’re living under the omerta of an 8-bit Fight Club, but because it’s one truth I can stand by. For the past week, I’ve been facing the consequences of getting isekai’d into a digital pastiche of the entire history of dramatic allegory and contemporary humor, leading a whimsical quasi-sentient court of wildly unmedicated faeries to their doom. They try, in their roundabout faerie way, to be helpful, because I don’t know what I’m doing. “I’m looking forward to you explaining the game to me,” said my editor Andrew Webster – words he silently swallowed after …
