Дэлхий дээрх радио чимээ ихэссэнээс үүдэн сансрын сул дохиог илрүүлэх боломж хязгаарлагдмал болж байгаа тул Сарны цаад талыг ашиглах нь нэн тэргүүний зорилт болоод байна.
1977 онд илэрсэн “Wow!” дохио нь тухайн үеийн радио долгионы нам гүм орчинд бүртгэгдсэн өндөр энергитэй дохио байв. Харин өнөөдөр хиймэл дагуул, радар болон бусад технологийн нөлөөгөөр үүссэн радио чимээ шуугиан нь сансраас ирэх сул дохиог ялгахад хүндрэлтэй болгож байна. Үүнээс гадна Дэлхийн ионосфер давхарга нь нам давтамжийн радио долгионыг хэсэгчлэн хаадаг нь газраас ажиглалт хийхэд саад болдог.
Оксфордын их сургуулийн эрдэмтэн Дэвид ДеБоэр тэргүүтэй судлаачдын arXiv санд нийтэлсэн шинэ судалгааны ажилд Сарны цаад талд радио дуран байрлуулах төлөвлөгөөг танилцуулжээ. Сарны энэ хэсэг нь Дэлхийгээс цацагдаж буй радио долгионы нөлөөнд автдаггүй, нарны аймаг дахь хамгийн аюулгүй бүсүүдийн нэг юм.
Судлаачид хүн төрөлхтний радио нөлөөлөл улам бүр тэлж байгаа энэ үед уг төслийг яаралтай хэрэгжүүлэх шаардлагатайг онцолсон байна. Хэрэв бид энэхүү “аюулгүй боомт”-ыг ашиглаж амжихгүй бол сансрын гүнээс ирэх нууцлаг дохиог олж илрүүлэх боломж бүрмөсөн үгүй болох эрсдэлтэйг уг судалгаанд анхааруулжээ.
Дэлгэрэнгүйг эх сурвалжаас харах
Эх сурвалжийг нээх ↓
Remember the “Wow!” signal? That high energy radio signature happened in 1977, when the Earth was much “quieter” in the radio band. If it were to happen today, it probably wouldn’t even move the needle on the background noise of human radio chatter. Signals from satellites, radar, and other human technology have crowded out extraterrestrial radio signals, limiting our ability to monitor the heavens for signals like the still unexplained one received in 1977. What’s more, the ionosphere partially blocks lower frequency radio signals, making them even harder to see from the ground. So, for a long time, scientists and engineers have been proposing putting a radio telescope on one of the last spots in the solar system that is safe from our ever growing sphere of radio influence – the far side of the Moon. A new paper, available in pre-print on arXiv from lead author David DeBoer of the University of Oxford and his co-authors, lays out a plan to do just that – and stresses that we need to do it before even that last safe haven is gone for good.
