Их Британийн Ногоон нам Палестины асуудлаарх бодлогоо өөрчилж, хоёр улс байгуулах олон улсын зөвшилцлийг эсэргүүцсэн нь улс төрийн томоохон маргаан дагуулаад байна.
НҮБ-ын Ерөнхий Ассамблей болон олон улсын дипломат харилцаанд 2002 оноос хойш Израйл, Палестин гэсэн хоёр тусгаар улс байгуулах зарчмыг баримталж ирсэн. Гэвч Их Британийн Ногоон нам энэхүү тогтсон хүрээнээс татгалзаж, нэгдмэл улс байгуулах санаачилгыг дэмжихээр боллоо. Газын зурвас болон Баруун эрэгт явуулсан санал асуулгаар хүн амын дийлэнх нь 1967 оны хилийн шугамын дагуу хоёр улс байгуулах хувилбарыг дэмждэг бол ердөө 10 хувь нь нэгдмэл ардчилсан улсыг дэмжиж байна. Европын Ногоон нам ч мөн Англи, Уэльсийн салбар намынхаа энэхүү шинэ чиг хандлагыг урьд өмнө тохиролцсон байр суурьтай нийцэхгүй хэмээн шүүмжилж байна.
Улс төр судлаачдын үзэж буйгаар Иордан голын баруун хэсэгт израйлчуудын хяналтан дор Палестинчуудыг ялгаварлан гадуурхсан хууль үйлчилж, олон улсын зөвшилцөл нь Палестины төрт улсыг байгуулах эсвэл Газын зурвасын сүйрлийг зогсоох тал дээр үр дүнд хүрээгүй байна. Гэсэн хэдий ч нэгдмэл ардчилсан улс байгуулах нь бодит байдал дээр улам бүр алслагдсаар байна. Энэхүү хямралыг шийдвэрлэхийн тулд конфедерацийн загвар зэрэг шинэ хувилбаруудыг судлах шаардлагатай байгаа бөгөөд гол зорилго нь аль нэг талын ноёрхлыг зогсоож, хоёр ард түмэнд тэгш эрхтэй, аюулгүй ирээдүйг олгох явдал юм.
Ногоон намын бага хурлаар баталсан энэхүү бодлого нь намын гишүүдийн дунд төдийгүй олон нийтийн дунд ихээхэн маргаан үүсгэв. Намын дарга Зак Полански сионизмыг үзэл суртлын хувьд арьс өнгөөр ялгаварлан гадуурхсан шинжтэй хэмээн тодорхойлсон тогтоолын улмаас антисемитизмийн асуудалд холбогдоод байна. Еврей иргэдийн ихэнх нь сионизмыг үндэстнийхээ өөрөө удирдах эрх хэмээн үздэг тул намын энэхүү шийдвэр нь гишүүнчлэлийн асуудал болон намын цаашдын бодлогод сөргөөр нөлөөлж болзошгүй байна.
Дэлгэрэнгүйг эх сурвалжаас харах
↓Эх сурвалжийг нээх ↓
Last year, the UN general assembly endorsed the New York Declaration supporting two states in the Holy Land by 142 votes to 10. Those voting against included the US and Israel. The wider international diplomatic consensus rests on a 2002 UN security council resolution, which explicitly affirmed a two-state vision for Israel and Palestine. Saudi Arabia’s then crown prince said peace required “two equal parties” and could not survive “oppression and humiliation”. Hiswords remain as relevant now as then.
The Green party has now rejected that two-state framework in favour of a one-state solution. The Guardian strongly disagrees with this move. Peace needs to acknowledge reality: the latest polls in Gaza and the West Bank suggest that a majority support a two-state formula based on the 1967 borders compared with just 10% who back a single democratic state with equal rights. The European Greens also disagree with the new direction of their English and Welsh sister party. The EU-wide representatives argue that the policy is incompatible with previously agreed positions. Europe’s Greens – which include the centrist German party – condemn “the genocide against Palestinians” and call for sanctions against Israel’s government.
Political scientists say that currently, west of the Jordan River, one system under Israeli control enforces unequal laws and relegates Palestinians to a “lower caste”. The international consensus has plainly failed to deliver Palestinian statehood, or indeed prevent the near-total destruction of Gaza by Israel. But a “single democratic” entity in Palestine seems even more remote. There may need to be fresh future thinking about peace, including confederation models being considered as the crisis deepens in the occupied Palestinian territories. The ultimate test of any solution to the Israel-Palestine conflict is whether it ends domination by any one group and provides equal rights so both peoples have a secure politicalfuture.
The vote at the Green party conference to adopt a controversial set of policies was decided by about 200 votes – less than one-thousandth of the membership. The Greens’ leader, Zack Polanski, who is himself Jewish, has become embroiled in a row over antisemitism around the fourth anniversary of the 7 October attacks, at a time when he is fighting a parliamentary byelection in London. The motion defines Zionism as being “to the exclusion and/or domination of the non-Jewish population” in historic Palestine. Most in the Jewish community disagree, seeing it solely in terms of Jewish self-determination. The anger is real and understandable. There could be real-world consequences. The policy declares that an ideology that most Jewish people identify with is racist and raises the question of whether someone who identifies as a Zionist can remain in the Greens.
Green delegates rejected safeguards against disciplining members for affiliation with Jewish institutions identifying as Zionist. Lawyers warn that Zionist beliefs may qualify for protection under equality legislation. On Monday, Mr Polanski ruled out “exclusion, or refusal to engage with anyone” in the Greens because of religious or communal affiliation. The test is whether the party honours this in practice. Whatever the motion’s eventual impact, it is clear that Green party structures urgently need to be reformed for a mass membership base. MrPolanski, a London assembly member, wants to join the five Green MPs in parliament. He will need to show a surer political touch to get there.
