Golden Boy промоушны тэргүүн Оскар Де Ла Хоя UFC-ийн ерөнхийлөгч Дана Уайтыг боксын ертөнцөд оролцохгүй байхыг хатуу анхаарууллаа.
Оскар Де Ла Хоягийн үзэж буйгаар Дана Уайт UFC-д нэвтрүүлсэн шигээ боксчдын цалин хөлс, дэлхийн аваргын бүс болон тамирчдын эрхэд бүрэн хяналт тогтоох тогтолцоог бий болгохыг зорьж байна. Тэрээр DAZN Boxing-д өгсөн ярилцлагадаа боксын спортыг монопольчлох оролдлого нь хэнд ч таалагдахгүй гэдгийг онцлоод, Уайтыг зөвхөн MMA-гийн салбартаа үлдэж, боксыг уламжлалт промоушнуудад үлдээхийг уриалжээ.
Боксын аваргын бүсүүд нь Golden Boy-н сурталчилгааны загварын гол цөм болдог бөгөөд өрсөлдөгч тал өөрийн гэсэн аварга шалгаруулах бүтэцтэй болох нь орлогын урсгалд шууд сөргөөр нөлөөлнө. Де Ла Хоя боксчид олон арван жилийн турш тэмүүлж ирсэн түүхэн бүсүүдийг болон спортын түүхийг үгүйсгэх боломжгүй гэж үзэж байна.
Саудын Арабын засгийн газрын санхүүжилт болон дэмжлэгтэйгээр Дана Уайт боксын салбарт хүч түрэн орж ирж байгаа нь Боб Арум, Ал Хэймон, Оскар Де Ла Хоя зэрэг салбарын “хаалгачдын” нөлөөг сулруулж байна. Одоогоор Zuffa Boxing нь ашиг олохоос илүүтэй төрийн санхүүжилттэй зугаа цэнгэлийн хэлбэрээр үйл ажиллагаа явуулж байгаа ч, хэрэв тулаанууд нь үзэгчдийн хүлээлтэд хүрэхгүй бол эдийн засгийн хувьд хүндрэлтэй тулгарч болзошгүй юм.
Дэлгэрэнгүй эх сурвалжийг харах
Эх сурвалжийг нээх ↓
Oscar De La Hoya is demanding that Dana White stay away from boxing, claiming the UFC chief wants to introduce a system that exerts total control over athletes, purses, and world titles.
The Golden Boy boss insists his resistance extends past standard battles over broadcast rights or signing talent. In his eyes, Zuffa’s setup undermines the traditional championships fighters spend decades pursuing.
“First of all, he doesn’t belong in the sport,” De La Hoya said to DAZN Boxing. “The fact that they’re trying to monopolize boxing just the way they did with the UFC is not going to fly with anybody.”
De La Hoya did not provide detailed financial records to back his claims on athlete pay during the interview. Still, his stance remained blunt: White belongs in MMA, leaving the squared circle to traditional promotional outfits.
“You’re not going to erase the history of the sport of boxing,” De La Hoya added. “You’re not going to erase the world titles that fighters want to fight for.”
Those belts form the core of Golden Boy’s promotional model. Sanctioned championships give promoters headline value, while title unifications generate massive pay-per-view events. A rival enterprise operating under an exclusive, in-house championship structure cuts directly into that revenue pipeline.
Self-interest plays a major part in this opposition. As a veteran figurehead defending his territory against an incoming powerhouse hunting for roster talent, viewers, and media rights, De La Hoya’s resistance makes complete commercial sense.
“I believe that Dana White should stick to his lane,” De La Hoya said. “Boxing will be better off without Dana White.”
The immediate test for boxing’s legacy promoters is whether they can routinely deliver the matchups the public demands. While De La Hoya expressed eagerness to collaborate alongside PBC, Eddie Hearn, and rival companies to produce premier bouts, following through requires actual execution. Protecting historic belts is simple enough; organizing cross-promotional showdowns takes far more effort than ordering an outsider to pack up and leave.
As long as Turki Alalshikh and Saudi Arabia’s General Entertainment Authority are underwriting the venture, Dana White isn’t going anywhere. Boxing’s historical gatekeepers—De La Hoya, Bob Arum, Al Haymon—spent decades operating in an ecosystem defined by artificial scarcity, protected undefeated records, and cold wars across networks. When Riyadh showed up with bottomless capital, it effectively broke that leverage overnight.
Right now, Zuffa Boxing doesn’t need to be profitable; it’s an extension of state-funded entertainment and soft power. But if cards fail to produce organic viewership or buzz outside of hardcore circles, the diminishing returns will matter eventually. Even sovereign funds tire of absorbing massive losses on cards that draw minimal paid engagement or flat domestic ratings.
