Дэлхийн эрүүл мэндийн байгууллага үүсэн байгуулагдсаны 80 жилийн ойгоо тэмдэглэж байгаа энэ үед улс орнуудын хамтын ажиллагаа дэлхий нийтийн эрүүл мэндийг хамгаалахад ямар чухал болохыг эрдэмтэн судлаачид онцолж байна.
Өнгөрсөн найман арван жилийн хугацаанд Дэлхийн эрүүл мэндийн байгууллага нь 190 гаруй гишүүн улс болон түншүүдтэйгээ хамтран салхин цэцэг өвчнийг устгаж, халдварт саа өвчнийг үгүй хийх үйлсэд ахиц дэвшил гаргаж, аврах вакцин хүртээмжийг нэмэгдүүлэн, ХДХВ-ийн эсрэг дэлхийн хэмжээний тэмцлийг удирдож иржээ. Мөн эрүүл мэндийн тогтолцоог бэхжүүлж, эрүүл мэндийн стандартыг тогтоон, тамхины хяналт, ус, агаарын чанар, ариун цэврийн байгууламжийг сайжруулах замаар сая сая хүний амийг аврахад тусалсан байна. Үүний үр дүнд өнөө үед хүмүүс 80 жилийн өмнөхтэй харьцуулахад дунджаар 25 нараас илүү урт наслах болжээ.
Гэсэн хэдий ч Конго Улсын зүүн хойд хэсэгт дэгдсэн Эбола вируст халдвар, Америк тивийн улс орнуудад улаанбурхан өвчин нэмэгдэж байгаа зэрэг нь эрүүл мэндийн аюул занал хаана ч үүсэж, хэнд ч нөлөөлж болохыг сануулж байна. Зуу гаруй жилийн хугацаан дахь хамгийн хүнд эрүүл мэндийн хямрал болох COVID-19 цар тахал нь ямар ч улс орон ийм эрүүл мэндийн аюул заналтай ганцаараа тэмцэж чадахгүй гэдгийг харуулсан юм. Тус байгууллагын хүч чадал нь эрүүл мэндийн удирдагчид, эрдэмтэд, дэлхийн эрүүл мэндийн хамтын нийгэмлэгийг нэгтгэж, нийтлэг сорилтуудыг шийдвэрлэх, дэлхийн стандартыг тогтоох, хямралын үед үйл ажиллагааг зохицуулахад оршдог.
Хамтын ажиллагаанаас гадна улс орнууд эрүүл мэндийн хямралд хариу арга хэмжээ авах чадавхийг сайжруулах шаардлагатай байгаа юм. ДЭМБ-ын Бүх нийтийн эрүүл мэнд, бэлэн байдлын үнэлгээ нь улс орнуудад эрүүл мэндийн онцгой байдлын үед хариу арга хэмжээ авах чадварын цоорхойг тодорхойлоход тусалдаг бол Пандемийн сангийн тусламжтайгаар ДЭМБ болон Дэлхийн банк 70 улс оронд өвчний тандалт, лабораторийн сүлжээ, эрүүл мэндийн аמרчин хүчин, салбар хоорондын уялдаа холбоог бэхжүүлэх төслүүдийг дэмжжээ.
Дэлгэрэнгүйг эх сурвалжаас харах
↓Эх сурвалжийг нээх ↓
This July marked 80 years since representatives of 61 states signed the constitution of the World Health Organization (WHO) in New York City. The founders understood that diseases do not respect borders, and that progress depends on countries working towards a common goal.
Africa’s response to this Ebola outbreak shows how to shape global health
Over the past eight decades, working with more than 190 member states and other partners, the WHO has helped to eradicate smallpox, driven progress towards wiping out polio, expanded access to life-saving vaccines and led the global fight against HIV. It has strengthened health-care systems, set health standards and helped to save millions of lives through efforts to improve tobacco control, water and air quality and sanitation.
As a result, people today live more than 25 years longer, on average, than they did 80 years ago. Far fewer women die during pregnancy and childbirth, and many more children survive and thrive past their fifth birthday.
These health gains come down to one choice: cooperation over isolation. Events this year show that the vision behind the WHO constitution is just as necessary today.
When physicians and AI work together, who is accountable? How to lay out medical liability
The current Ebola epidemic in northeastern Democratic Republic of the Congo, cases of measles surging across the Americas and the now-ended hantavirus outbreak are reminders that health threats can emerge anywhere and affect anyone. The COVID-19 pandemic, the most severe health crisis in a century, showed that no country can tackle such health threats alone.
The WHO’s strength lies in its ability to bring together health leaders, scientists and the global health community to tackle shared challenges and find solutions, to set global standards and coordinate action in times of crisis. That value was demonstrated again last year, when member states adopted the WHO Pandemic Agreement. This treaty applies the lessons of COVID-19 to make the world more equitable and better prepared for future pandemics.
But cooperation isn’t enough: countries also need greater capacity to respond to health crises. The WHO’s Universal Health and Preparedness Review helps countries to identify gaps in their ability to respond to health emergencies. Through the Pandemic Fund, the WHO and the World Bank have supported projects in 70 countries to strengthen disease surveillance, laboratory networks, health workforces and coordination across sectors.
