Одон орон судлаачид галактикийн массыг тодорхойлоход ашигладаг математик загварын үндэслэлүүдэд эргэлзээ төрж эхэллээ.
Огторгуйн нийт массыг тодорхойлохдоо эрдэмтэд галактик дахь оддын тоо, хий, тоосны үүл болон харанхуй материйн хэмжээг харгалзан үздэг. Гэвч галактикийн ихэнх од болон харанхуй матери нь нүдэнд үл үзэгдэх тул одон орон судлаачид ихэвчлэн хамгийн тод оддын масс дээр үндэслэн бүхэл бүтэн галактикийн массыг тооцоолдог.
Олон арван жилийн турш эрдэмтэд галактик болон оддын бөөгнөрөл дэх жижиг, үл үзэгдэх оддын тоог тооцоолохдоо “анхдагч массын функц” (Initial Mass Function буюу IMF) хэмээх математик хэрэгслийг ашиглаж ирсэн. Энэхүү дүрэм нь орчлон ертөнцийн хаана ч од бүрэлдэхдээ ижил харьцаатай масс үүсгэдэг гэсэн таамаглалд суурилдаг бөгөөд тодорхой бүс дэх оддын хэмжээний тархалтыг тодорхойлдог.
Гэсэн хэдий ч уг аргыг хэрэглэхэд тодорхой хүндрэлүүд тулгарч байна. Уг математик хэрэгсэлд агуулагдаж буй таамаглалууд нь өнөөгийн одон орон судлалын тооцоололд сорилт болж байгаа юм.
Дэлгэрэнгүйг эх сурвалжаас харах
Эх сурвалжийг нээх ↓
How do scientists know the mass of the Universe? Measuring it has traditionally relied on knowing how many stars there are in galaxies, as well as clouds of gas and dust, and associated dark matter. Astronomers generally use the mass of the brightest stars to estimate the mass of an entire galaxy. That means the rest of a galaxy’s stars and its dark matter are essentially invisible. For decades, astronomers estimated the number of small, unseen stars in clusters and galaxies using a mathematical rule that assumed stars formed in roughly the same mass proportions everywhere in the Universe. That tool is called the initial mass function (IMF). It describes how many stars of each size there are in a given cluster or galaxy. However, there are challenges with the way it’s currently applied because of assumptions it contains.
