Сансрын бичил таталцлын орчин нь хүний зүрхний булчингийн эсийн үйл ажиллагаанд хэрхэн нөлөөлдгийг шинжлэх ухааны судалгаагаар тодрууллаа.
Хүн төрөлхтөн сансрын уудамд аялах болсноос хойш эрдэмтэн, инженерүүд бичил таталцлын (заримдаа тэг таталцал гэж андуурагддаг) хүний бие махбодод үзүүлэх богино болон урт хугацааны нөлөөг судалж ирсэн. Шингэний хуваарилалт өөрчлөгдөж нүүр хавагнах, нурууны яс сунаснаар өндөр нэмэгдэх, ясны болон булчингийн эд эсийн алдагдал, түүнчлэн нар болон сансрын цацрагийн генетикийн түвшинд үзүүлэх нөлөө зэрэг нь судалгааны гол сэдэв байсаар ирсэн.
Гэсэн хэдий ч дээрх өөрчлөлтүүдээс хамгийн чухал нь сансрын нислэгийн бичил таталцал зүрхэнд, ялангуяа зүрхний булчингийн эсүүдэд хэрхэн нөлөөлж буй явдал юм. Шинэ судалгаагаар сансрын нислэг нь зүрхний булчингийн эсийн хүчдэлийг хэвээр хадгалдаг болохыг тогтоожээ.
Энэхүү ололт нь сансрын аялал хүний зүрх судасны тогтолцоонд үзүүлэх нөлөөг ойлгоход чухал ач холбогдолтой юм. Судлаачид сансрын нислэгийн нөхцөл байдал нь зүрхний булчингийн эсэд биет өөрчлөлт авчирдаггүй болохыг баталгаажуулсан нь сансрын анагаах ухааны салбарт үнэтэй хувь нэмэр болж байна.
Дэлгэрэнгүйг эх сурвалжаас харах
Эх сурвалжийг нээх ↓
Since the dawn of human space exploration, astronauts, scientists, and engineers have examined the short- and long-term effects of microgravity (often mistakenly called zero-gravity) on the human body. This includes the distribution of fluids to the upper body (called “puffy face”), an increase in height from the spine slightly extending, how solar and cosmic radiation impacts humans at the genetic level, and skeletal and muscle loss. However, arguably all these aspects pale in comparison to how the microgravity from spaceflight impacts the heart, and specifically heart muscle cells.
