Математикчид олон арван жилийн турш шийдэж чадаагүй “Ганцаардмал гүйгч” (Lonely Runner) хэмээх сонирхолтой таамаглалыг батлахад томоохон ахиц гаргаад байна. Хэдийгээр энэ асуудал энгийн сонсогдож болох ч тооны онол, геометр болон график онолын гүнд нуугдсан маш нарийн бүтэцтэй юм.
Уг онолын үндсэн ойлголт нь тойрог зам дээр өөр өөр тогтмол хурдтай $N$ тооны гүйгч нэг цэгээс нэгэн зэрэг гарч гүйхэд, ямар нэгэн цаг хугацаанд гүйгч бүр бусад бүх гүйгчдээс хамгийн багадаа $1/N$ зайтай холдож, “ганцаардах” боломжтой юу гэдэг асуултад оршдог. Энэхүү онол нь 1960-аад онд Жёрг Виллс хэмээх эрдэмтний тооны онолын таамгаас үүдэлтэй бөгөөд иррационал тоонуудыг бутархайгаар хэрхэн ойролцоолох талаар судалж байгаад 1998 онд ийнхүү жолооч нарын нөхцөл байдал руу шилжүүлэн боловсруулсан түүхтэй.
Өнгөрсөн жил математикч Матье Розенфельд найман жолоочийн хувьд уг онолыг баталсан бол, түүний дараа Оксфордын их сургуулийн оюутан Танупат Тракултонгчай ес болон арван жолоочийн хувьд онолыг батлах ажилд хувь нэмэр оруулсан нь шинжлэх ухааны салбарт “квант үсрэлт” хэмээн үнэлэгдэж байна.
Энэхүү гэнэтийн ахиц нь шинжээчдийн анхаарлыг дахин татаж байгаа бөгөөд “Ганцаардмал гүйгч” онол нь график цаасан дээрх квадратуудтай холбогдож, шулуун зураас аль нэг квадратыг дайрч гарахгүй байх хамгийн том хэмжээг тодорхойлох асуудалтай дүйцдэг байна. Өнөөдөр энэхүү онолын янз бүрийн хувилбарууд нь математикийн олон салбарт тус тусдаа шийдэгдэж, тооны онол, геометр болон график онолын аргуудыг ашиглан батлагдсаар байна. Гүйгчийн тоо нэмэгдэх тусам тооцоолол нь экспоненциал хурдаар хүндэрдэг ч сүүлийн үеийн эдгээр амжилтууд нь ерөнхий баталгааг олоход маш ойрхон ирснийг илтгэж байгаа юм.
