Япон хэлэнд “Кароши” (Karoshi) гэх нэр томьёо байдаг нь “хэт их ажил болон стрессээс үүдэлтэй үхэл” гэсэн утгатай. Өмнө нь зөвхөн Япон улсын нийгмийн онцлог гэж үздэг байсан энэхүү үзэгдэл өдгөө дэлхийн хэмжээний хямрал болон хувирчээ. Дэлхийн Эрүүл Мэндийн Байгууллагын (ДЭМБ) судалгаагаар жил бүр 745,000 орчим хүн хэт их ажилласны улмаас үүдсэн зүрх судасны өвчин, харвалтаар нас барж байна.
1970-аад оны Японы эдийн засгийн үсрэнгүй хөгжлийн үед “Цалинтай ажилтан” (Salaryman) хэмээх дүр төрх нь өглөө эрт ажилдаа ирж, үдийн цайгаа алгасан, шөнөдөө хэдхэн цаг унтаад эргээд ажилдаа ордог “үл мэдэгдэх баатар” мэтээр сурталчлагдаж байв. Гэвч энэхүү хэт ачаалал нь 1969 оноос эхлэн ажлын ширээнийхээ ард зүрхний шигдээс болох, харвах, эсвэл стрессээс үүдэн амиа хорлох (Karojisatsu) хэлбэрээр илэрч эхэлсэн түүхтэй.
ДЭМБ-ын судалгаанаас харахад долоо хоногт 55 болон түүнээс дээш цаг ажиллах нь тархинд цус харвах эрсдэлийг 35 хувиар, зүрхний ишеми өвчнөөр нас барах магадлалыг 17 хувиар нэмэгдүүлдэг байна. Нас барж буй хүмүүсийн 72 хувийг эрэгтэйчүүд эзэлж байгаа бөгөөд Зүүн Өмнөд Ази болон Номхон далайн баруун бүс нутаг хамгийн их өртөж байна.
Хэдийгээр барууны орнуудад хөдөлмөрийн хамгаалалт харьцангуй сайн боловч цахим харилцаа, алсын зайн ажил (remote work) нь гэр, оффисын заагийг бүдгэрүүлж, хүмүүсийг “цаг наргүй зүтгэх” (grind) соёл руу түлхэж байгааг шинжээчид анхааруулж байна. Японы засгийн газар ажлын цагийг чангатгаж, 2015 онд сард 100 цаг илүү ажилласны улмаас амиа хорлосон 24 настай Мацүри Такахашигийн хэрэг шиг эмгэнэлийг давтахгүйг хичээж буй ч соёлын өөрчлөлт удаан байна. Өдгөө “Кароши” нь зөвхөн Токиогийн метронд унтаж буй костюмтай эрийн дүр төрхөөр зогсохгүй, дэлхий даяар дэлгэцийнхээ ард цаг наргүй сууж буй олон мянган хүний амь насанд заналхийлсэн глобал асуудал болон хувирчээ.
Дэлгэрэнгүйг эх сурвалжаас харах
↓Эх сурвалжийг нээх ↓
Globally, it kills at least 745,000 people every year.
